სინემანიის რედაქციის არჩევანი: 2018 წლის 10 ყველაზე ცუდი ფილმი

nugo July 11, 2021

2018 წლის საუკეთესო ფილმების ათეული რამდენიმე დღის წინ გამოვაქვეყნეთ. სამყაროში ბალანსი არასდროს ირღვევა, შესაბამისად სამწუხარო რეალობას ვერ გავექცევით და გთავაზობთ 10 ცუდ ფილმს რომელიც წელს ვიხილეთ. ათეულში მოხვდა მაღალი ბიუჯეტის, წარმატებული ფრენჩაიზის ან მაღალანაზღაურებადი მსახიობებით დაკომპლექტებული სურათები. შეგახსენებთ, რომ თანმიმდევრობა პირობითია.

გოტი (რეჟ. კევინ კონოლი)

ჯონ ტრავოლტას დიდების 15 წუთმა დიდი ხნის წინ ჩაიარა. მიუხედავად ამისა, ცოტა რთულია არასანახაობრივი და უინტერესო გამოვიდეს ფილმი, ისეთ საკულტო კრიმინალურ ავტორიტეტზე, როგორიც ნიუ-იორკის შავი სამყაროს მმართველი ჯონ გოტი იყო. ამ ამოცანას კევინ კონოლიმ მშვენივრად გაართვა თავი. ტრავოლტას პერფომანსს კი სიტყვა სამარცხვინო მშვენივრად ესადაგება.

ვენომი (რეჟ. რუბენ ფლეიშერი)

რუბენ ფლეიშერს კარგი სარეჟისორო დებიუტი ჰქონდა, მისი ზომბილენდი შავი კომედიის კარგი მაგალითია. თუმცა მას მერე 9 წელი გავიდა და რეჟისორს ღირებული არაფერი შეუქმნია. ვენომი Marvel-ის კომიქსების ერთ-ერთი ყველაზე საკულტო გმირია, მისი ხასიათი და ბექგრაუნდი კარგი ფილმის წინაპირობა იყო, სანაცვლოდ კი საშინელი სცენარი და ხუმრობები მივიღეთ, რომელსაც მარიხუანის ზემოქმედების ქვეშაც კი რთულად შეიძლება ეწოდოს სასაცილო. ცალკე აღნიშვნის ღირსია ვიზუალური ეფექტები, რომლებიც ქალი-კატისა და ელექტრას საუკეთესო ტრადიციებშია გაკეთებული. ტომ ჰარდიმ კი კარიერის ყველაზე იაფფასიანი როლით დაგვაჯილდოვა.

მტაცებელი (რეჟ. შეინ ბლექი)

მტაცებელი ერთ-ერთი ყველაზე პრიმიტიული კინომონსტრია, რომელზეც კარგი მძაფრსიუჟეტიანი ფილმის გაკეთება შეიძლება. კოსმოსური მებრძოლი, რომელიც მხოლოდ შეიარაღებულ ადამიანს ესხმის თავს. რეცეპტი მარტივია: გჭირდება ერთი სპეცრაზმი, ჯუნგლები და ერთი მტაცებელი. ცოტა გაუგებარია როგორ მოახერხა კარგი ბიჭებისა და გაფრენილი კოცნის რეჟისორმა შეინ ბლექმა კომპოტში მოსაქმება. პირველივე სცენებიდან არასრულწლოვან მაყურებელსაც უჩნდება ლოგიკური კითხვები, რომლის პასუხებზე სცენარის ავტორებს არც ერთი წამით არ უფიქრიათ. რაც შეეხება სამსახიობო დასს, აქ ნამდვილად მძიმე სურათია, ყველაზე ცუდად კი ალბათ თომას ჯეინი გამოიყურება.

ზღვის ურჩხული (რეჟ. ჯონ ტარტელტაუბი)

ზუსტი ინფორმაცია არ გაგვაჩნია იმის შესახებ ნახა თუ არა ეს ფილმი სტივენ სპილბერგმა, მაგრამ თუ ნახა აუცილებლად სადღაც გულის სიღრმეში დანაშაულის გრძნობა შეაწუხებდა იმის გამო, რომ 1975 წელს თავისი ყბებით მსგავსი ფილმების პოპულარიზაციასა და “გაბლატავებას” შეუწყო ხელი. ფილმი გიგანტურ ზვიგენზეა, რომელთან ბრძოლაშიც მძაფრსიუჟეტიანი ჟანრის სუპერვარსკვლავი ჯეისონ სტეტჰემი და ამერიკული ოფისის ერთ-ერთი მთავარი პერსონაჟის დუაითის როლის შემსრულებელი რაინ უილსონი მოცდნენ. ალბათ არ არსებობს ჟანრობრივი კლიშე, რომელსაც სურათში დრო არ აქვს დათმობილი.

დუეინ ჯონსონის ნებისმიერი

ყოფილ რესლერს დუეინ “კლდე” ჯონსონს საკმაოდ საშუალო სამსახიობო მონაცემები აქვს. მიუხედავად ამისა ამერიკის მოსახლეობის დიდ ნაწილს ჯონსონი “ესაყვარლება”, სწორედ ეს დამოკიდებულება არის მისი წარმატების საიდუმლო. წელს მისი მონაწილეობით რემფეიჯი და ცათამბჯენი გამოვიდა. საერთოდ არანაირი მნიშვნელობა არ აქვს რომელ მათგანს განვიხილავთ, ერთში ის გიგანტური მაიმუნის მხარდამხარ იბრძვის, მეორეში ცათამბჯენში სკანდინაველ ტერორისტებს უპირისპირდება (ცათამბჯენი, ევროპელი ტერორისტები, ბრიუს უილისის რომელიმე ფილმს ხომ არ გაგონებთ?). თრეილერის გამოსვლისთანავე ვიცით, ვინ დარჩება გამარჯვებული. თუ არ გჯერათ, შეგახსენებთ, რომ რამდენიმე წლის წინ “კლდეს” მიწისძვრამაც კი ვერაფერი დააკლო.

ტომბ რაიდერი (რეჟ. რორ უთჰაუგი)

მას შემდეგ, რაც ცნობილი გახდა ახალი ლარა კროფტის გადაღების შესახებ, იმავე დღიდან, ყველას გვაინტერესებდა როგორ შეცვლიდა ანჯელინა ჯოლის უკვე ხორცშესხმულ გმირს ალისია ვიკანდერი. არა, ვიკანდერის სამსახიობო მონაცემებში ეჭვი არავის შეპარვია, თუმცა ეს მსახიობის პირველი ექშენი უნდა ყოფილიყო და რამდენად წარმატებით გაართმევდა თავს მისიას, უცნობი იყო. საბოლოოდ, ისე გამოვიდა, რომ ფილმს მხოლოდ ვიკანდერის ხათრით ვუყურეთ, რომელსაც მწირი ექშენ-სცენები და მარტივი სიუჟეტი ჰქონდა. შეგახსენებთ, რომ ჯოლის ტომბ რაიდერის მეორე ნაწილიც, ლარა კროფტი 2 არ გამოდგა წარმატებული და ვიმედოვნებთ, რომ არც ვიკანდერის რაიდერის გაგრძელებას ვიხილავთ.

მამა მია 2 (რეჟ. ოლ პარკერი)

მამა მია 2 იმის კარგი მაგალითი და შეხსნებაა, თუ როგორი უინტერესო და მოსაწყენი ხდება ხოლმე წარმატებული ორიგინალი ფილმის გაგრძელება. აბა, დაფიქრდით და გაიხსენეთ, ბოლოს როდის გაუტოლდა ან აჯობა გაგრძელებამ თავდაპირველ ვერსიას? ფილმს ვერც ჩვენთვის საყვარელი ABBA-ს სიმღერებმა უშველეს, ვერც მერილ სტრიპის რამდენიმე წუთიანმა გამოჩენამ და ვერც ლეგენდარული შერის ჩაკვეხებამ. შერის გამოჩენის ეპიზოდი სრულიად ყალბი და არაორგანული იყო. იგრძნობოდა, რომ მთელი მისი ეპიზოდი სცენარისტის დიდი წვალების შედეგია. რამენაირად ხომ უნდა მიეპყრო ფილმს ყურადღება, თანაც მაშინ, როცა ვიცოდით, რომ სტრიპი მთავარ როლს აღარ ითამაშებდა?

რობინ ჰუდი (რეჟ. ოტო ბეტჰერსტი)

110 წლის თავზე, როდესაც 1908 წელს მაყურებელმა პირველი რობინ ჰუდი იხილა სახელწოდებით “Robin Hood and His Merry Men“, ჰოლივუდმა მორიგი ეკრანიზაცია შემოგვთავაზა მარტივი სახელწოდებით – “რობინ ჰუდი“. ამჯერად, საკულტო გმირს ტარონ ეგერტონი ასრულებდა. ფილმს ჰქონდა რამდენიმე გასართობი ექშენ-მომენტი, თუმცა ფინალი იმდენად დაუმუშავებელი, მოულოდნელი და ცუდი ჰქონდა, რომ ის დადებითი მომენტებიც სწრაფადვე გაქრა ჩვენი გულებიდან. გარდა ამისა, ის გასართობი ექსენ-მომენტებიც დროისთვის შეუფერებელი და დაუმუშავებელი იყო, მოკლედ, ახალი “რობინ ჰუდი” თავისი სპეცეფექტებით ძალიან გავდა ახალ ბენ ჰურს.

კლოვერფილდის პარადოქსი (რეჟ. ჯულიას ონაჰი)

კლოვერფილდიდან ათი წლის თავზე მაყურებელმა ფრენჩაიზის მესამე ნაწილი იხილა, თუმცა თუკი პირველ ორ ფილმზე (მეორე ნაწილი: კლოვერფილდის შესახვევი 10) ძალიან ბევრი კარგის თქმა შეიძლებოდა, მესამე ნაწილმა ეჭვქვეშ დააყენა ფრენჩაიზის მომავალი. ცნობილია, რომ ფილმის პროდიუსერი, ჯეი ჯეი აბრამსი კიდევ არაერთი ნაწილის გადაღებას გეგმავს. მიუხედავად იმისა, რომ მსახიობების თამაში კარგი იყო, ამბავი საკმაოდ არადამაჯერებელი და კლიშეებით გატენილი აღმოჩნდა. სამწუხაროდ, კლოვერფილდის პარადოქსის მარკეტინგული სტრატეგია გაცილებით საინტერესო გამოდგა, ვიდრე თავად ფილმი.

წყნარი ოკეანის ტიტანები 2 (რეჟ. სტივენ დეკნაითი)

კიდე ერთი ფილმის გაგრძელება, რომელიც ცუდი ფილმების სიაში მოხვდა და რაც, ალბათ, ლოგიკურიცაა. ფილმის ყველაზე დიდი მინუსი ეს რეჟისორის, გილერმო დელ ტოროს არ ყოლა იყო, რომელმაც წყნარი ოკეანის ტიტანები-ს გაგრძელების გადაღებას, წყლის ფორმის გადაღება ამჯობინა (და კარგადაც მოიქცა), თუმცა დარჩა ფილმის სცენარისტად და პროდიუსერად. გულდაწვეტილმა მაყურებელმა აღნიშნა, რომ ფილმი წინას უბრალო დუბლიკატი იყო და მეტი არაფერი. ტიტანები კიდევ ერთი გარანტიაა იმის, რომ საბოლოოდ შეგძულდეთ სიქველების ყურება.

რაც შეეხება ანიმაციას, შერლოკ გნომსი თავისი სახელის მსგავსად უნიჭო და უფანტაზიო გამოდგა. ათეულში განზრახ არ შევიტანეთ “Death of Nation”, მასზე ერთ-ორ სიტყვას ცალკე ვიტყვით იქიდან გამომდინარე, რომ საქმე დოკუმენტურ ფილმთან გვაქვს. სურათის მთავარი გმირი ამერიკის მოქმედი პრეზიდენტი დონალდ ტრამპია, მის პერსონალს კი ყველა დროის ერთ-ერთ უდიდეს პოლიტიკოსს აბრაამ ლინკოლნს ადარებენ, მეტსაც გეტყვით აიგივებენ. აღარ გავაგრძელებთ, ამ ფილმის მხატვრული ღირებულება მოკლე სინოფსისიდან და ქვემოთ მოცემული პოსტერიდანაც კი ჩანს.