ყველა დროის 10 ყველაზე ლამაზი ეროტიკული ფილმი

nugo July 10, 2021

ეროტიკაზე, ისევე, როგორც გემოვნებაზე, ყველას განსხვავებული აზრი აქვს: ზოგისთვის ამ ჟანრის ფილმი, მხოლოდ გაშიშვლებული სხეულები და სექსია, სხვებისთვის კი – შეხებები და ღირებული შეგრძნებები.

როდესაც საუბარი საუკეთესო ეროტიკულ ფილმებზეა, ადამიანების აზრი, ორად იყოფა. რეჟისორები კი ხშირ შემთხვევაში ახერხებენ, ამ ჟანრის ფილმები მაინც ესთეტიკის ფარგლებში გადაიღონ და მეტიც, სექსის კადრები ძალიან მსუბუქი, სუფთა და სადა იყოს.

მოკლედ, ბევრი რომ არ გავაგრძელოთ, ჩვენ დღევანდელ კოლექციაში ყველაზე ლამაზ და ამაღელვებელ ფილმებს წარმოგიდგენთ ვნებაზე:

სიყვარული (2015)

რეჟისორი გასპარ ნოე პროვიკაციის დიდი მოყვარულია, მაგრამ ამავე დროს თავისი საქმის ნამდვილი პროფესიონალი. ფილმი “სიყვარული” გასაოცარი და ვნებიანი ისტორიაა სამყაროში ყველაზე მნიშვნელოვან გრძნობაზე. ისტორია ორ ადამიანზე – საყვარლებზეა, რომლებიც გიჟდებიან ერთმანეთზე, მაგრამ ერთხელაც დაშორება უწევთ. ფილმი ისტორიას მოგვითხრობს ბოლოდან დასაწყისამდე და სრულიად გაჟღენთილია მთავარი გმირის სულიერი მღელვარებით. ნამდვილი სიყვარულის მონატრება და მოგონებები საყვარელ ადამიანზე მთავარ გმირს ტკივილს აყენებს და აჩენს კითხვას იმაზე, თუ რა არის სიყვარული სინამდვილეში…

ლურჯი ყველაზე თბილი ფერია (2013)

ტუნისელი რეჟისორის აბდელატიფ კეშიშის ამაღელვებელი, კეთილი და სექსუალური ისტორია მოზარდების სიყვარულზე, რომელმაც კინოკრიტიკოსების უდიდესი მოწონება დაიმსახურა. ფილმის მთავარი გმირი ადელია, რომელიც ბიჭს ხვდება, მაგრამ ხშირად ესიზმრება ლურჯთმიანი გოგონა, რომელსაც ერთ დღეს რეალურ ცხოვრებაშიც ხვდება. ამ ფილმის მთავარი თავისებურება ისაა, რომ ის სიახლეებთ არის სავსე, ფილმი გვიყვება პირველი სიყვარულზე და შესაბამისად – პირველი ტკივილზწ. ეს ფილმი არის თამამი ისტორია ძლიერ გრძნობებზე. ლამაზი გარემო, არაჩვეულებრივი მსახიობები და ჯადოსნური ატმოსფერო მაყურებელს დიდი ხნით ამახსოვრებს თავს. ფილმი ოქროს გლობუსზე საუკეთესო უცხოენოვანი ფილმისთვის იყო ნომინირებული.

მძინარე მზეთუნახავი (2011)

ეს ფილმი გულგრილს არავის დატოვებს – ის ან ზიზღს გამოიწვევს, ან მოგხიბლავთ თავისი უჩვეულობით. მთავარი გმირი – სასოწარკვეთილი სტუდენტია, რომელსაც ფული სჭირდება. ერთხელ ის იპოვის უცნაური სამსახურის ვაკანსიას: გოგონამ ნარკოტიკი უნდა მიიღოს და შიშველი დაწვეს ლოგინში, მოგვიანებით მასთან ხნიერი მამაკაცი მივა ღამის გასატარებლად. ფილმის გაკრიტიკება ბევრი მიზეზით შეიძლება, მაგრამ არა მისი ვიზუალური მხარის გამო. კადრები იდეალურად არის გამოყვანილი და ნახატებს მოგაგონებთ, დეტალებს კი, აშკარად, უდიდესი ყურადღება დაუთმეს. ფილმში ყველა თავისთვის მნიშვნელოვან თემას ხედავს: ვიღაც სექსისტურ დამოკიდებულებას ხედავს “სუსტი” სქესისადმი, ვიღაც – უსასრულო ვნებას. ასეა თუ ისე, ფილმის მნიშვნელოვანი იდეა ადამიანების გონიერება და სიმართლის ცოდნის მოთხოვნილებაა. მთავარ გმირს გულგრილი დამოკიდებულება აქვს საკუთარი თავისადმი და მზად არის სხეული ფულში გაცვალოს. მაგრამ ვერანაირი ფული ვერ გაუმკლავდება სურვილს – გაიგოს, თუ რა ხდება სინამდვილეში, როდესაც ის უგონო მდგომარეობაშია. ფილმი კანის ფესტივალზე ოქროს პალმის რტოს ნომინანტი იყო.

ოთახი რომში (2010)

“ოთახი რომში” – ეს არის ისტორია ერთსქესიან სიყვარულზე, რომელიც გაუფრთხილებლად გაჩნდა, მთავარი გმირების გეგმების გაუთვალისწინებლად. ნატაშა რომში ჩამოდის და სულ მალე მას ქორწილი ელოდება. ბოლო ღამეს ის ალბას ხვდება და ორ უცხო ადამიანს შორის ჩნდება იმაზე უფრო მეტი, ვიდრე უბრალოდ ვნება. სიყვარულისთვის სულ ერთია ადამიანების ცხოვრებისეული გეგმები, რადგან მან უკეთ იცის, რა სჭირდება ადამიანს. ერთი შემთხვევითი შეხვედრა და უძილო ღამე, სექსით და საიდუმლოებებით სავსე, ორ უცხოს ერთმანეთისთვის ყველაზე ახლო ადამიანად აქცევს. გმირების წარმოუდგენლად გადახლართული ბედისწერები და გახსნილობა ნამდვილად მომხიბვლელია და კინოფირის თითოეულ წუთს სენტიმენტით ავსებს. მთავარი გმირები ფილმის უმეტეს ნაწილში შიშვლები არიან, რაც სიმბოლურად ასე აღიქმება: ეს არის ორი უცხო ადამიანის დემონსტრაცია, რომ ისინი სრულიად ღიები არიან ერთმანეთისთვის. რეჟისორმა ხულიო მედემმა მაქსიმალურად ინტიმური ატმოსფერო შექმნა და მუსიკალურადაც არაჩვეულებრივად გააფორმა. ამბობენ, ეს იმ კინოფირებს მიეკუთვნება, რომელსაც განმეორებითაც დიდი სიამოვნებით უყურებენ.

მეოცნებენი (2003)

ეს არის ბერნარდო ბერტოლუჩის ფილმი, რომლის გამოც ის ყოველთვის ემახსოვრებათ. ფილმი სიცოცხლით და გიჟური თავგადასავლებითაა სავსე. მოვლენები 1968 წელს პარიზში ვითარდება, როდესაც ყველგან სტუდენტური დემონსტრაციები ტარდებოდა და საზოგადოება რევოლუციას ელოდა. ამ დროს სამი სტუდენდი განუდგა გარე სამყაროს და ცხოვრება თავიანთ შექმნილ ნაჭუჭში კომფორტულად დაიწყეს. და, ძმა და ამერიკელი სტუდენტი, რომელიც საფრანგეთში სასწავლებლად ჩამოვიდა – ამ სამ ადამიანს კინოსადმი სიყვარული აერთიანებს. ისინი არაჩვეულებრივად ატარებენ დროს ერთად, იზიარებენ სიყვარულს, დრამას და გართობას. სიმარტივე, უდარდელობა, დრამატულობა და, რა თქმდა უნდა, სექსუალობა იცავს მეგობრებს გარე სამყაროსგან.

სასიყვარულო განწყობა (2000)

ვონ კარ-ვაის ფილმი ორი ადამიანის, სუ და ჩოუს ისტორიას მოგვითხრობს, რომლებიც ერთმანეთის მეზობლად ცხოვრობენ, მაგრამ მათი მეუღლეები გამუდმებით მიემგზავრებიან. მალე მათ შორის მეგობრული ურთიერთობები ყალიბდება და ისინი ერთმანეთს უზიარებენ ეჭვებს მეუღლეების ერთგულების შესახებ. ფილმმა რამდენიმე ჯილდო მიიღო, მათ შორის ორი კანის კინოფესტივალის პრემია 2000 წელს. რეჟისორმა ვონ კარ-ვაიმ იცის, როგორ მოხიბლოს მაყურებელი. მთავარი გმირის გრაციოზულობა, არც ერთი ზედმეტი დეტალი კადრში და ამაღლებული გრძნობები – კინო, მიუხედავად თავისი ეროტიკული თემატიკისა, სუფთა და გულწრფელი სიყვარულის ისტორიის შთაბეჭდილებას ტოვებს. ინტიმური სცენებიც კი დელიკატურადაა გადმოცემული.

საყვარელი (1992)

ფრანგი რეჟისორის ჟან-ჟაკ ანოს ფილმი თხუთმეტი წლის ფრანგი გოგონას და წარმატებული ჩინელი მამაკაცის ურთიერთობაზე მოგვითხრობს. ისინი ერთმანეთს ექსკურსიის დროს შეხვდნენ, რის შემდეგაც აღარ სურდათ დაშორება. მიუხედავად იმისა, რომ მთავარი გმირი 15 წლის გოგონაა, მისი აზროვნება ზრდასრული ადამიანისას ჰგავს და ხანდახან საკმაოდ მკაცრიცაა. ყველა ეროტიკული სცენა საკმაოდ მგრძნობიარე და მომხიბლავი გამოვიდა და საერთოდ არ ტოვებს უხამსობის კვალს. სოციალური ნორმები და მშობლების კონტროლი – ურთიერთობის უდიდესი წინააღმდეგობებია, მაგრამ, როგროც ჩანს, ასეთ ძლიერ გრძნობებს ვერავინ აღუდგება წინ. არაჩვეულებრივი ისტორია აკრძალულ სიყვარულზე შეგახსენებთ, რომ ყველაზე მნიშვნელოვან გრძნობას არ აქვს საზღვარი. რობერტ ფრეისი ოსკარზე საუკეთესო ოპერატურისთვის იყო ნომინირებული.

უკანასკნელი ტანგო პარიზში (1972)

ბერნარდო ბერტოლუჩის კიდევ ერთი ფილმი, რომლის ისტორიაც 60-იანი წლების პარიზში ვითარდება. მარლონ ბრანდოს გმირი პოლი მეუღლის გარდაცვალებას ძალიან განიცდის, მაგრამ ბედისწერა მას ახალგაზრდა ქალს შეახვედრებს. ქალი პოლზე გაცილებით ახალგაზრდა და ცოტა უცნაურია. თავიდან ისინი მალავენ თავიანთ სახელებს და ისტორიებს, მაგრამ ცოტა ხანში გოგონას ეს ბეზრდება და იწყებს კითხვების დასმას. ეს კლასიკური და ძალიან ლამაზად გადმოცემული ისტორიაა ორ ტანჯულ სულზე, რომელთა გზებიც ერთმანეთის გადასარჩენად გადაიკვეთა. აქ არ არის გაიდეალებული ადამიანის სახე, არამედ დემონსტრირებულია ადამიანების ნაკლები: სულმდაბლობა, ტყუილი და უგულობა. ფილმში უხეში ფილოსოფია და სექსი იხლართება ერთმანეთში, ამიტომ ის ყველა მაყურებლისთვის ნამდვილად არ არის. ბერტოლუჩი ოსკარზე საუკეთესო რეჟისორისთვის, ბრანდო კი საუკეთესო მსახიობი კაცისთვის იყვნენ ნომინირებულები.

დღის ლამაზმანი (1967)

ლუის ბუნუელის ფილმში კატრინ დენევის გმირი სევერინა სამაგალითო მეუღლე და არაჩვეულებრივი დიასახლისია. მისი ცხოვრება მაშინ იცვლება, როდესაც ის პროსტიტუციით გადაწყვეტს დაკავდეს და ადგილობრივ ბორდელში იწყებს მუშაობას. ფილმში ნაჩვენებია ქალის ორმაგი ცხოვრება, რომელიც ინტრიგებით და ვნებითაა სავსე. 1967 წელს ფილმი ვენეციის კინოფესტივალზე ოქროს ლომის მფლობელი გახდა და დღემდე ერთ-ერთ საუკეთესო ეროტიკულ დრამად ითვლება. ფილმის ძირითადი თემა ქალისა და მამაკაცის ბუნების არსია. რეჟისორი გვაჩვენებს, როგორ ბეზრდება ქალს გამუდმებით “სამაგალითო მეუღლის” ამპლუაში ყოფნა და მასაც აქვს სექსუალური მოთხოვნილებები. მამაკაცის სახე დემონსტრირებულია სევერინას გარყვნილი კლიენტების მაგალითით. აზრი ერთია – ყველა ადამიანი მიისწრაფვის ვნებისკენ და სექსისკენ.

ლოლიტა (1962)

ნაბოკოვის წიგნის ლეგენდარული ეკრანიზაცია, რომელიც სტენლი კუბრიკმა გადაიღო. ფილმი მოულოდნელ ექსპერიმენტად იქცა. ფილმის სლოგანიც კი ასე ჟღერს: “საერთოდ როგორ გადაიღეს ფილმი ლოლიტაზე?” კუბრიკის გადაწყვეტილებით, ეროტიკული, მაგრამ ამავე დროს პოეტური ისტორია ინგლისში, პატარა ქალაქ რამსდეილში ვითარდება. კუბრიკი ოსტატურად ეთამაშება მაყურებლის გრძნობებს, იწვევს უამრავ ემოციას ჯერ ერთი, შემდეგ კი მეორე მთავარი პერსონაჟისადმი. სცენარი ყველასთვის ცნობილია: ორი ადამიანის პროვოკაციული ურთიერთობა, რომლებიც ყველა სოციალური ნორმის მიუხედავად ერთმანეთისადმი ფიზიკურ ლტოლვას გრძნობდა. ვლადიმერ ნაბოკოვი ოსკარზე საუკეთესო ადაპტირებული სცენარისთვის იყო ნომინირებული.