10 კორეული ფილმი, რომელიც ერთხელ მაინც უნდა ნახოთ

nugo July 11, 2021

ჩვენს კოლექციებში ძალიან ხშირად გამოვყოფთ იტალიურ, ინგლისურ და ფრანგულ ფილმებს. ამ შემთხვევაში, არაფრით შეგვიძლია, რომ კორეული ფილმები დავჩაგროთ – მათაც ხომ მსოფლიო კინემატოგრაფიაში თავიანტი ნიშა უჭირავთ.

მოკლედ, ბევრი შესავლის გარეშე გთავაზობთ იმ 10 ფილმს, რომელიც ვთვლით, რომ აუცილებლად უნდა ნახოთ (ერთხელ მაინც):

კუნძული (2000)

მაყურებლების დიდმა რაოდენობამ კორეული კინო სწორედ ამ ფილმით გაიცნო. ფილმა 2000 წლის ვენეციის კინოფესტივალზე ყველა გააოცა. ცნობილმა ამერიკელმა კინოკრიტიკოსმა როჯერ ებერტმა მკითხველი თავისი შეფასებით შეაშინა, როდესაც დაწერა, რომ ამაზე შემზარავს და ამავდროულად მშვენიერს, ისინი ვერაფერს ნახავენ ცხოვრებაში. კიმ კი-დუკის ნამუშევარი თქვენში ნამდვილად შერეულ ემოციებს გამოიწვევს.

ცუდი ბიჭი (2001)

“კუნძულის” შემდეგ რეჟისორი კიმ კი-დუკი მალევე გახდა ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული რეჟისორი კინომოყვარულებს შორის. მას არაერთი შესანიშნავი ნამუშევარი აქვს, რომელთა შორის აუცილებელია გამოვყოთ “ცუდი ბიჭი”. შოკისმომგვრელი ისტორია იმაზე, თუ როგორ მოიტაცებს ბიჭი გოგონას და პროსტიტუციაში ჩაითრევს, რათა თვალი ადევნოს მის დამცირებას. ამასთან ერთად, საუბარია დიდ სიყვარულზე, უბრალოდ, არა ყველაზე ჩვეულებრივზე.

ოლდბოი (2003)

ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული კორეული ფილმი ისტორიაში. ის მთელმა მსოფლიომ ნახა, სპაიკ ლიმ კი მისი ამერიკული ვერსიაც გადაიღო, რომელიც, პრინციპში, ორიგინალთან შედარებით ჩრდილში დარჩა. სიუჟეტი რომანის “გრაფი მონტე კრისტოს” მიხედვითაა დამუშავებული, თუმცა რეჟისორმა ჩან–ვუკ პაკმა იმდენი საინტერესო და ამავე დროს სასტიკი დეტალი დაამატა, რომ მან სრულიად სხვა ელფერი შეიძინა.

პატივისცემა ბატონი შურისძიების მიმართ (2002)

ჩან–ვუკ პაკის “ოლდბოის” ნახვის შემდეგ მაყურებელს მისი ნამუშევრების უკეთ გაცნობის სურვილი უჩნდებათ. უნდა აღინიშნოს, რომ ის ტრილოგიის ნაწილია, რომლის პირველი ნაწილიც სახელწოდებით “პატივისცემა ბატონი შურისძიების მიმართ” არის ცნობილი. წარმოუდგენლად სასტიკი და აბსურდული ისტორია, რომელიც არ არის მარტივი საყურებელი. მიუხედავად ამისა, აღფრთოვანებული მაყურებელი ტრილოგიის მესამე ნაწილსაც სიამოვნებით დაელოდა, სახელად “ქალბატონი შურისძიება”.

მატარებელი ბუსანში (2016)

იონ სან-ჰოს საშინელებათა ფილმი, რომელმაც მაყურებლის დიდი მოწონება დაიმსახურა. რეჟისორი ანიმატორი, რომელმაც ძალიან საინტერესო ფილმი შემოგვთავაზა ზომბებზე. სხვა ქვეყნებში გადაღებული მსგავსი სტილის ფილმებისგან “მატარებელი ბუსანში” თავისი ეგზოტიკითა და დინამიკით განსხვავდება.

გაზაფხული, ზაფხული, შემოდგომა, ზამთარი… და ისევ გაზაფხული (2003)

კიმ კი-დუკის ერთ-ერთი გამორჩეული ფილმი. საქმე იმაშია, რომ მისი სხვა ნამუშევრები ნამდვილი ნერვების გამოცდაა, ეს ფილმი კი ყველასთვისაა. შესანიშნავი პეიზაჟები, ბუდიზმი, ლამაზი და მელანქოლიური ისტორია. მასში მინიმუმამდე დაყვანილმა ძალადობამ, ფილმი ჰიტად აქცია, რომლის გამოტოვებაც არავითარ შემთხვევაში არ შეიძლება.

38 პარალელი (2004)

რეჟისორი კანგ ჟე-გიუ ერთ-ერთ ყველაზე მტკივნეულ თემას ეხება კორეის ისტორიაში – სამოქალაქო ომი 50-იანი წლების დასაწყისში. ეს არის ისტორია ორ ძმაზე, რომლებსაც ფრონტზე გზავნიან. სამხრეთკორეული ფილმების ავტორების სათქმელი ძირითადად ერთიანდება ხოლმე, ისინი ძირითადად იმის თქმაც ცდილობენ, რომ ქვეყნის გაყოფა მხოლოდ პოლიტიკოსებს სჭირდებათ, უბრალო ადამიანებს კი ყველაზე მეტად გაერთიანება და მშვიდობა სურთ.

ოაზისი (2002)

ამაღელვებელი სიყვარულის ისტორია ჩენ–დონ ლისგან. ხულიგანი, რომელსაც შეუყვარდა გოგო ცერებრალური დამბლით. ისინი საზოგადოებამ დააშორა, ბიჭი ციხეში აღმოჩნდა, გოგონა კი – მარტო. ემოციური ფილმი, რომელმაც ფიპრესის ჯილდო დაიმსახურა ვენეციაში, ეს კი ყველაზე პრეტენზიული მაყურებლის ჯილდოა.

პოეზია (2011)

კანის კინოფესტივალის ჯილდო საუკეთესო სცენარისთვის. ჩენ–დონ ლის ფილმი ასაკოვან ქალზე მოგვითხრობს, რომელმაც ლექსების წერა გადაწყვიტა. მთელი ბუნება, ყველა ადამიანი, მისთვის პოეტური სტრიქონების მიზეზად იქცევა, სანამ კორეული კინოსთვის დამახასიათებელი ყოფის სისასტიკე არ შემოიჭრება ამ იდილიაში.

ბადე (2016)

დღევანდელ კოლექციას კიმ კი-დუკის ბოლო ნამუშევრით დავასრულებთ. რეჟისორს უკვე მიუმართავს ჩრდილოეთ და სამხრეთ კორეის მტრობის თემისთვის, მაგრამ ამჯერად ეს უფრო თვალსაჩინოდ გააკეთა. ფილმის მთავარი გმირი ღარიბი მეთევზეა, რომელიც დინებამ ჩრდილოეთ კორეიდან სამხრეთისკენ გარიყა. ფილმში კარგად ჩანს კიმ კი-დუკის ნონკონფორმისტული პოზიცია და მისი ჰუმანურობა.