10 ფილმი, რომელიც ან სიყვარულს, ან სიძულვილს იწვევს

nugo July 10, 2021

არსებობს ზოგიერთი უნივერსალური ფილმი, რომელმაც საყოველთაო აღიარება მოიპოვა და არსებობს ფილმები, რომლებზეც ყველა თანხმდება, რომ უვარგისია. მაგრამ არსებობს კიდევ ერთი, მესამე კატეგორია: ფილმები, რომლებიც მაყურებელში ორივე გრძნობას, გაღმერთებას და ზიზღს იწვევს. ეს არის ბლოკბასტერები, რომლებიც აუდიტორიას ორად ყოფს, თანამედროვე კლასიკა, რომელიც ბევრ უარყოფით რეაქციას იღებს, ან ოსკარის გამარჯვებული, რომლებსაც ახასიათებენ, როგორც “საყვარელ” და “გაურკვეველს”. მაშინ, როდესაც ფილმის ჟანრები სამეცნიერო ფანტასტიკიდან რომანტიკულამდე იცვლება, ამ ფილმებს ერთი საერთო აქვთ – ინისი ყველას უყვარს ან ეზიზღება.

ფორესტ გამპი (1994)

“ფორესტ გამპი” კინოთეატრებში 1994 წელს გამოვიდა და რობერტ ზემეკისის ფილმმა 677 მილიონი დოლარი გამოიმუშავა. ფილმმა 6 ოსკარი მიიღო, მათ შორის ოსკარი საუკეთესო სურათისთვის. ეს ფილმი პოპ-კულტურის ფენომენად იქცა, ტომ ჰენკსი ნამდვილ ვარსკვლავად აქცია, ჩვენ კი ისეთი ფრაზები გვაჩუქა, როგორიცაა: “ცხოვრება შოკოლადის ყუთს ჰგავს”, “გაიქეცი, ფორესტ, გაიქეცი!”, – ამ ციტატებს დღემდე ვიყენებთ. გამპს დღემდე უამრავი ფანი ჰყავს და მას საუკეთესო ფილმების სიებში ყოფელთვის წააწყდებით. რა თქმა უნდა, წლების მანძილზე ამ ფილმს მოძულეებიც გამოუჩნდა. მათი რაოდენობა განსაკუთრებით გაიზარდა, როდესაც მან ოსკარი “მაკულატურას” წაართვა. თუმცა გამპის მოძულეების უმეტესობა თვლის, რომ ეს სენტიმენტალური ფილმია რეალური მესიჯების გარეშე.

ტიტანიკი (1997)

ჯეიმს კამერონის ფილმი კინოეკრანებზე 1997 წელს გამოჩნდა და მალევე გახდა ყველა დროის ყველაზე მაღალშემოსავლიანი ფილმი, რომელსაც მხოლოდ “ავატარმა” აჯობა 2009 წელს. ფილმმა ლეონარდო დიკაპრიო ჰოლივუდის ყველაზე სასურველ მამაკაცად აქცია. ეს არის ფილმი შთამბეჭდავი კოსტიუმებით, არაჩვეულებრივი სპეც-ეფექტებით და ტრაგიკული სიყვარულის ისტორიით. მან უამრავი მაყურებლის გული მოიგო და კინოკრიტიკოსმა როჯერ ებეტმა მას დიდი ესე მიუძღვნა, რომელშიც წერდა, თუ როგორ შეეძლო “გაეგო სითბო ადამიანების ხმაში, როდესაც ისინი განიხილავდნენ ფილმს და დაენახა სინათლე მათ თვალებში”. მაგრამ ფილმი იმდენად პოპულარული იყო, რომ, როგორც კრიტიკოსმა ოუენ გლაიბერმანმა აღნიშნა, დაიწყო “კულტურული სიძულვილის ზრდა”. არიან ადამიანები, რომლებისთვისაც ეს ისტორია ზედმეტად უბრალოა, ფილმი კი კლიშეებითაა სავსე, ხოლო სიმღერა “My Heart Will Go On” კი მხოლოდ პატიმრებმა უნდა მოისმინონ (ქეით უინსლეტიც აღიარებს, რომ სძულს ეს სიმღერა). მოკლედ, ფილმის მოძულეებისთვის ის ფუმფულა რომანტიკაა, ფანებისთვის კი – რომანტიკული სრულყოფილება. ფილმმა ოსკარის 14 ნომინაციიდან 11 კატეგორიაში გაიმარჯვა.

ქრისტეს ვნებანი (2004)

როგორც არაერთხელ აღნიშნეს, რეჟისორმა მელ გიბსონმა კარგად იცოდა, თუ როგორ გაეყიდა ეს ფილმი. მაშინ, როდესაც ზოგმა ევანგელისტურმა ჯგუფებმა სპეციალური ჩვენებებისთვის თეატრები იქირავეს, სხვებმა კინოჩვენება პირდაპირ ეკლესიებში მოაწყეს. ერთ-ერთი ბიზნესმენი იმდენად აღაფრთოვანა ფილმმა, რომ მან 6000 ბილეთი უფასოდ გასცა. მაგრამ “ქრისტეს ვნებანმა” ყველასგან ასეთი დიდი სიყვარული ვერ დაიმსახურა. მართალია ფილმმა დიდი მოწონება დაიმსახურა ეკლესიებისგან, მაგრამ ებრაელებისგან მან ვერც ერთი ქულა მიიღო. ამის გარდა, ბევრი შოკირებული იყო ფილმში ნაჩვენები ძალადობის სცენებით. არ არის გასაკვირი, რომ გიბსონი ზოგისთვის კინემატოგრაფიული წმინდანი იყო, ზოგისთვის კი სადავო ფილმის ავტორი. ფილმი ოსკარზე სამ კატეგორიაში იყო ნომინირებული.

მოხუცების ადგილი აქ არ არის (2007)

2007-მა წელმა ბევრი კარგი ფილმი გვაჩუქა. ამავე წელს გაიცნო მაყურებელმა ანტონ ჩიგური, ერთ-ერთი ყველაზე გამორჩეული უარყოფითი პერსონაჟი კინოს ისტორიაში, რომელიც იდეალურად შეასრულა ხავიერ ბარდემმა. ფილმმა ოთხი ოსკარი მიიღო, მათ შორის ოსკარი წლის საუკეთესო სურათისთვის. ის ძმები კოენების ერთ-ერთ საუეკთესო ფილმად აღიარეს და BBC-ზე დაყრდნობით ის 21-ე საუკუნის ათ უდიდეს ფილმებს შორისაც არის, რომელმაც ისეთ ფილმებს აჯობა, როგორებიცაა, მაგალითად, შავი რაინდი და ფავნის ლაბირინთი. მაგრამ ამდენი შექების მიუხედავად, არიან ადამიანები, ვინც ფილმის ფინალს გვერდს ვერ უვლის. თუ თქვენ ელოდებით სროლებს ან ტრადიციულ ფინალს, უნდა იცოდეთ, რომ მისი დასასრული ყველაზე წარმოუდგენელია. ჯოშ ბროლინმა აღიარა, რომ იცოდა ფინალი ადამიანებს აალაპარაკებდა: “მე მომწონს რომ ადამიანები საუბრობენ კინოზე. მომწონს, რომ ფილმმა დაუტოვა ადამიანებს სათქმელი: “მეზიზღება ეს დასასრული, ძალიან გავბრაზდი”. კარგია, მას თქვენ უნდა გაებრაზებინეთ”.

შავი რაინდის აღზევება (2012)

ქრისტოფერ ნოლანის შავი რაინდის ტრილოგია სუპერგმირების სერიებში ჯერ კიდევ საუკეთესოა, მისი მეორე ნაწილი კი 21-ე საუკუნის ერთ-ერთი საუკეთესო ფილმად არის აღიარებული. მაგრამ მაშინ, როდესაც ჯოკერის და ბეტმენის დაპირისპირებით ყველა აღფრთოვანებული იყო, მესამე ნაწილი უფრო სადავო აღმოჩნდა. 2012 წლის “შავი რაინდის აღზევებამ” დიდი ხმაური გამოიწვია, ქრისტოფერ ნოლანის თაყვანისმცემლები კი ფილმს ჯერ კიდევ კინოთეატრებში გამოსვლამდე იცავდნენ. როდესაც კინოკრიტიკოსმა მარშალ ფაინმა პირველი უარყოფითი კომენტარი დაწერა Rotten Tomatoes-ზე, ისეთი ქაოსი ატყდა, რომ მისი ვებ-გვერდი გაითიშა, საიტმა კი შედეგად პირველად მათ ისტორიაში, კომენტარები გათიშა.

ფოლადის კაცი (2013)

არის თუ არა “ფოლადის კაცი” სუპერმენზე გადაღებული საუკეთესო ფილმი? გააჩნია ვის კითხავთ. თუ ყველა თანხმდება იმაზე, რომ “ქალი-საოცრება” ძალიან კარგი ფილმია, “ბეტმენი სუპერმენის წინააღმდეგ” კი ნამდვილი კატასტროფა, ადამიანების აზრი “ფოლადის კაცზე” იყოფა. ბევრმა აღნიშნა ზაკ სნაიდერის მოღუშული და რეალისტური მიდგომა პერსონაჟისადმი, განსაკუთრებით ფერადი და ხმაურიანი შურისმაძიებლების შემდეგ. კლარკ კენტი მოსაწყენი სუპერგმირი აღმოჩნდა, განსაკუთრებით ცინიკური ასაკის მაყურებლისთვის. ყველა არ იყო მზად ასეთი განწყობისთვის, განსაკუთრებით იმ ადამიანის მიმართ, რომელიც სიმართლისთვის და სამართლიანობისთვის იბრძვის. ბევრ თაყვანისმცემელს ძველი, კრისტოფერ რივის ვერსია ურჩევნია, რომელიც უფრო სახალისო და სასიამოვნო საყურებელი იყო.

ლა ლა ლენდი (2016)

ამ ფილმმა ცეკვით და ჯაზით უამრავი მაყურებლის და კრიტიკოსის გული მოიგო. მან ოსკარი საუკეთესო სურათისთვისაც კი მოიგო რამდენიმე წამით, სანამ “მთვარის შუქმა” ყველაფერი არ ჩაუშალა. ასეა თუ ისე, ლა ლა ლენდი ტიტანიკს გაუტოლდა ოსკარის ნომინაციებში (14), თუმცა მისგან განსხვავებით, მხოლოდ 6 ქანდაკება მიიღო. ეს იყო ჰოლივუდისადმი გაგზავნილი სასიყვარულო წერილი და ძველი მიუზიკლებისადმი გამოხატული პატივისცემაა. მაგრამ ლა ლა ლენდის ყოველ თაყვანისმცემელს თან ახლავს ცინიკოსი, რომელმაც ეს ფილმი ვერ აიტანა. ბევრს არ მოეწონა, რომ რაიან გოსლინგის პერსონაჟი, თეთრკანიანი მამაკაცი აღმოჩნდა ჯაზის გადამრჩენელი, ჟანრის, რომელიც შავკანიანმა მუსიკოსებმა შექმნეს. ფილმის დასასრულმაც აზრთა სხვადასხვაობა გამოიწვია. ერთი სიტყვით ეს არის ფილმე მეოცნებე ადამიანებისთვის, თუმცა ბევრს ერთი სული ჰქონდა როდის გამოიღვიძებდა ამ კოშმარიდან.

დედა! (2017)

“შადრევანის” და “ოცნების რექვიემის” რეჟისორის, დარენ არანოვსკის  ფილმი, რომელშიც ჯენიფერ ლოურენსი დაუსრულებელ კოშმარში აღმოჩნდება. ფილმი დაგიტოვებთ შეგრძნებას, თითქოს რომან პოლანსკი და ლუის ბუნუელი ბიბლიური ისტორიის დასაწერად გაერთიანდნენ, რომლის შედეგადაც აბსოლუტურმა ანარქიამ დაისადგურა და უამრავი კითხვა გააჩინა. რა თქმა უნდა, “დედა” არ არის ფილმი ყველასთვის. სინამდვილეში, ეს არის “გიყვარდეთ ან გძულდეთ” ფილმების განსახიერება. ალბათ, მაყურებლის უმეტესი ნაწილი ტრადიციულ საშინელებათა ფილმს ელოდა. თუმცა ადამიანები, რომლებიც ყველაფერს ასე მარტივად არ აღიქვამენ, ფილმით აღფრთოვანებულები დარჩნენ.

ვარსკვლავური ომები: უკანასკნელი ჯედაი (2017)

მას შემდეგ, რაც რეიმ, როგორც იქნა, იპოვა ლუკ სქაივოკერი ვარსკვლავური ომების მე-7 ეპიზოდში, თაყვანისმცემლებს ერთი სული ჰქონდათ ენახათ, თუ რა მოხდებოდა ამის შემდეგ. ორი წლის შემდეგ რაიან ჯონსონმა “უკანასკნელი ჯედაი” წარმოგვიდგინა, რამაც დიდი არეულობა გამოიწვია. ფილმმა მალე მოიპოვა დადებითი შეფასებები კრიტიკოსებისგან და V ნაწილის შემდეგ ის საუკეთესო გაგრძელებად დაასახელეს. ფილმის თაყვანისმცემლებს მისი ამბიციები მოეწონათ, რომელმაც ახალი გზები გაიკვლია. მოკლედ, ფილმი საკმაოდ შთამბეჭდავი აღმოჩნდა და 2017 წლის ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარულ ფილმებს შორისაც მოხვდა. მაგრამ კინოკრიტიკოსებისგან განსხვავებით, უკანასკნელმა ჯედაიმ მაყურებლის კრიტიკა დაიმსახურა. ადამიანები უკმაყოფილოები იყვნენ იმით, რომ ლუკ სქაივოკერი მოღუშულ და ჩაფიქრებულ პესიმისტად იქცა. თუმცა, იმის გათვალისწინებით, რომ აუდიტორია არც მეხუთე ნაწილით იყო აღფრთოვანებული, ვინ იცის, იქნებ 30 წლის შემდეგ უკანასკნელ ჯედაიზეც შეეცვალოთ შეხედულება… ფილმი ოსკარზე ოთხ კატეგორიაში იყო ნომინირებული.

სინათლე (2017)

დევიდ აიერის ფილმს აღწერენ, როგორც “სასიკვდილო იარაღის და ბეჭდების მბრძანებლის შეხვედრას” – და მართალია ეს ძალიან კარგად ჟღერს, სამწუხაროდ, ფილმი ნაკლებად შთამბეჭდავი აღმოჩნდა. კრიტიკოსების უმეტესობა ამ ფილმს დიდ შეცდომად თვლიდა და მის თითოეულ შეცდომას მკაცრად განიხილავდა. თუმცა იმ დროს, როდესაც კრიტიკოსები “სინათლის” განადგურებით იყვნენ დაკავებულები, მაყურებლის ნაწილი ფილმით კმაყოფილი დარჩა. სწორედ ამიტომ, თავად შემქმნელები თვლიან, რომ კრიტიკოსების აზრის მიუხედავად, მაყურებელი კმაყოფილი დარჩა, რაც ფილმის შემოსავალზეც აისახა და სწორედ ამიტომ გადაწყდა მისი მეორე ნაწილის გადაღებაც. შეგახსენებთ, რომ ფილმში მთავარ როლს ყველასთვის საყვარელი უილ სმიტი ასრულებს.