21-ე საუკუნის 10 საუკეთესო შავ-თეთრი ფილმი

nugo July 11, 2021

ბრიტანული აკადემიის ფილმების დაჯილდოების რიგით 72-ე ცერემონიალი 10 თებერვალს გაიმართა, სადაც ალფონსო კუარონის შავ-თეთრმა ფილმმა რომამ განსაკუთრებული ყურადღება მიიქცია და ფესტივალის ძირითად კატეგორიებშიც გაიმარჯვა: საუკეთესო ფილმი, საუკეთესო უცხოენოვანი ფილმი, საუკეთესო რეჟისორი და საუკეთესო ოპერატორი.

ამიტომ, გადავწყვიტეთ დღევანდელი კოლექცია 21-ე საუკუნის საუკეთესო შავ-თეთრი ფილმებისთვის მიგვეძღვნა.

ცივი ომი (2018)

პირველ რიგში BAFTA-ზე წარდგენილ კიდევ ერთ შავ-თეთრ ფილმს დავასახელებთ. კინემატოგრაფიაში ბევრი ისტორია არსებობს ურთიერთობებზე, რომლებსაც სოციალური სირთულეები და პოლიტიკური მოვლენები ხელს უშლიდნენ, მაგრამ პაველ პავლიკოვსკის ფილმს მათგან ზომიერება და ის პირადი დამოკიდებულება გამოყოფს, რომელიც მშობლებისადმი მიძღვნის წარწერის გარეშეც კარგად ჩანს.

ტაბუ (2012)

ფილმი ფ.ვ. მურნაუს 1931 წლის ამავე სახელწოდების მუნჯი კინოს შთაგონებით არის შექმნილი და კლასიკური კინოს პატივისცემის ნიშნად პორტუგალიელმა რეჟისორმა მიგელ გომეშმა შეისწავლა წარსული და გამოიყენა ჰოლივუდის შავ-თეთრი ფილმების ვიზუალური ესთეტიკა. “ტაბუ” სავსეა გზავნილებით, რომლის ამოკითხვაც ალბათ მხოლოდ კინომანები შეძლებენ. ასეთი ტიპის ფილმები კინოკრიტიკოსებს უფრო მოსწონთ, ვიდრე უბრალო მაყურებელს.

თეთრი ბაფთა (2009)

მიჰაელ ჰანეკემ ორი ძალიან კარგი გადაწყვეტილება მიიღო ამ ფილმთან დაკავშირებით. ერთი თხრობის სპეციფიკაა, როდესაც ყველა მოვლენა უკვე მოხდა და მთხრობელი წლების შემდეგ იხსენებს და ცდილობს გააანალიზოს მოვლენები. მეორე კი – ფილმის შავ-თეთ ფერებში გადაღებაა, რადგან ქვეცნობიერად იმ პერიოდს ჩვენ სწორედ ასე, შავ-თეთრად აღვიქვამთ. ფილმი 2010 წელს ოსკარის ორ კატეგორიაში იყო ნომინირებული.

კონტროლი (2007)

კიდევ ერთი ფილმი, რომელმაც 2008 წლის BAFTA-ზე მიიქცია ყურადღება. ეს რეჟისორის ანტონ კორბრეინის სადებიუტო ნამუშევარია, რომელიც ჯგუფ Joy Division-ის ვოკალისტის იენ კერტისის ცხოვრებაზე შავ-თეთრ ფერებში მოგვითხრობს, მიუხედავად იმისა, რომ მას ფერადად იღებდნენ. ფილმი მუსიკოსის მეუღლის დებორა კერტისის მემუარებს ეფუძნება.

ნებრასკა (2013)

ეს ფილმი ორი ძირითადი ნიშნით გამოირჩევა: ბრიუს დერნის პერფომანსი და ეფექტური ვიზუალური მხარე. შავ-თეთრი ფილმი მშობლების და შვილების ურთიერთობების სირთულეებზეა და ძალიან შორს არის შაბლონური მძაფრ-სიუჟეტიანი და სუპერგმირებზე გადაღებული ფილმებისგან. ალექსანდრ პეინის ფილმი 2014 წელს BAFTA-ზე სამ კატეგორიაში იყო ნომინირებული, მათ შორის ბრიუს დერნი საუკეთესო მსახიობი კაცისთვის.

ადამიანი რომელიც არ არსებობდა (2001)

ეთან და ჯოელ კოენების არც ისე ცნობილი, მაგრამ წარმოუდგენლად ესთეტიური ფილმი. ფილმი სევდიანია, მაგრამ არა დეპრესიული და მაყურებელზე დიდი ხანი დატოვებს შთაბეჭდილებას. კოენებმა იდეალურად მოახერხეს მაყურებლის 50-იან წლებში მოგზაურობა და რომ არა ცნობილი მსახიობები, რთული სათქმელი იქნებოდა, რომ ეს 2001 წელს გადაღებული ფილმია.

იდა (2013)

პაველ პავლიკოვსკის კიდევ ერთი შავ-თეთრი ნამუშევარი, რომელმაც ასევე დიდი აღიარება მოიპოვა. მინიმალისტური, მაგრამ ძალიან ლამაზი კადრები შავ-თეთრი ტელევიზიის ეპოქაში დაგაბრუნებთ. ფილმი იმ პრობლემებს ეხება, რომლებსაც ჩვენ ყოველდღიურად ვხვდებით. პავლიკოვსკის ამ ფილმმა მიიღო BAFTA-ს და ოსკარის ჯილდო ნომინაციაში საუკეთესო უცხოენოვანი ფილმისთვის.

საყვარელი ფრენსისი (2013)

წარსული დიდების შეგრძნების კიდევ ერთი მცდელობა – ნოა ბაუმბახის შავ-თეთრ ტონებში გადაღებული ფილმი, რომელიც ფრანგულ “ახალ ტალღას” მოგაგონებთ, მის კომედიას, მელოდრამას და სრულ სპონტანურობას. ძალიან დინამიკური და მარტივი ფილმი, რომლის შემქმნელებმაც გააკეთეს ყველაფერი იმისთვის, რომ მაყურებელს სიუჟეტში სრულად ჩართვისგან არაფერმა შეუალოს ხელი. გრეტა გერვიგი ოქროს გლობუსზე იყო ნომინირებული საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის მიუზიკლსა ან კომედიაში.

ცოდვილთა ქალაქი (2005)

მართალია, ფრენკ მილერის და რობერტ როდრიგესის ფილმი არც ოსკარზე იყო ნომინირებული და არც BAFTA-ზე, მაგრამ ვფიქრობთ, რომ ამ სიაში ყოფნას იმსახურებს. ის 2000-იანი წლების ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული ფილმი იყო, რომელიც მაყურებელს გულგრილს არ ტოვებს. სხვა ფილმებისგან განსხვავებით, აქ სხვა ფერებსაც შეხვდებით, ისინი ფილმს უკვე დამუშავებისას დაემატა შავი და თეთრი ფერების კონტრასტის გასამძაფრებლად.

არტისტი (2011)

და ბოლოს… ალბათ, ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული შავ-თეთრი ფილმი. მიშელ ჰაზანავიჩუსის ფილმი, რომელმაც 5 ოსკარი და BAFTA-ს 7 ჯილდო მოიპოვა, მათ შორის საუკეთესო ფილმის კატეგორიაში. “არტისტს” ხშირად მუნჯი კინოსადმი სასიყვარულო გზავნილს უწოდებენ. საინტერესო ფრანგული ფილმი, რომელიც აუცილებლად უნდა ნახოთ.